ناامیدی بهتر از تسلیم شدن است.(نیچه)

فکر میکردیم خیلی پوست کلفتیم،چیزی شبیه بیژامه پوش های کرگدن نامه ی میر فتاح،اما وقتی فیلم این دو دهه و نیم از زندگیمان رو review کنیم میبینیم قوی تر از آن موجودی هستیم که اول این نوشته فکر میکردیم.تا دلتان بخواهد شکست خورده ایم،چندبرابر بردهای زندگیمان،در طرح ها و رنگ های متفاوت،به قول فوتبالی ها در نیمه دوم جدول زندگی هستیم.اما این لبخند لعنتی انگار روی صورتمان نقاشی شده و پاک نمی شود.علی الخصوص اینبار که مطمئنیم نباخته ایم و ما را بازانده اند.

وقتی این بار می بینیم محمدخاتمی،محمدرضاشجریان،عزت اله انتظامی،مجیدمجیدی،علی کریمی،جوادنکونام،بیت امام خمینی،فرزندان شهیدبهشتی،محسن مخملباف،خانواده های شهید رجایی،همت،باکری،وهزاران تن از اساتید دانشگاه و بیش از بیست میلیون آدم بازنده شده اند لبخندمان تبدیل به (قه قه)میشود.و بیخودی به مردم علامت ۷ (وی)نشان میدهیم.شبیه میل گیبسون در(شجاع دل) یا توماس مور در(مردی برای تمام فصول)یا همین محمدمصدق خودمان در دادگاه نظامی، آنها هم علامت"۷"نشان میدادند.حالا وقتی یاد بچه هایی که یکماه پیش باهم جرو بحث میکردیم و امروز نمیدانیم چشم بسته در کدام سوراخ قانونی جواب پس میدهند می افتیم بازهم لبخند میزنیم.

درآخر درود میگوییم بر ادیسون چون برق را اختراع کردتا چشمانمان به دیدن هم روشن شود و وقتی در بیابانهای سرد و تاریک ناامیدانه قدم میزنیم با دیدن لامپی که در دوردست چشمک میزند و من رابه ماشدن میخواند تسلیم نشویم حتی اگر ناامیدباشیم.

پی نوشت:میگویند ادیسون برای کشف برق بیش از هزار بارشکست خورده است اما هرگر تسلیم نشده است.