((دو قدم مانده به صبح)) این روزها از شبکه چهار تلویزیون پخش می شود و توانسته کلی مخاطب برای خودش دست و پا کند.هر چندساعت پخشش در نگاه اول خیلی دیر به نظر میرسد،اما بودن چهره هایی که تا به حال زیاد به حضورشان در تلویزیون عادت نداشتیم،به عنوان مجری-کارشناس در کنار حضور محمد صالح علا خودش بهانه مناسبی است که باقی چیزها را محو می کند.اسامی چون محمد رحمانیان،فریدون جیرانی،دکتر آذرنوش و...

 برنامه دوقدم مانده به صبح نشان از تفکر صحیح مدیران شبکه 4 در جدی گرفتن شعور ودرک مخاطب دارد.این برنامه با اجرای دوست داشتنی محمد صالح علا با آن اصطلاحات جالب (بینندگان جان، در مرغزار گفتگو، همان طور که پیش پیش به شما وعده داده بودم) آغاز به کار کرد. صالح علا که گوینده پنج شنبه شب های رادیو پیام  هم هست در این برنامه نیز مانند سایر کار های خود مثل تا هشت و نیم، ( که با تدوین سریع و نوع ادبیات خاص مجری برنامه، پایه گذار تحولی در برنامه‌های صدا و سیما بود و هنوز هم برنامه هایی که در این زمینه ساخته می شود به تکرار ضعیف و کپی برداری از آن مشغول اند ) و چه در حوزه مطبوعات با انتشار مجله متفاوت نشانی؛ نشان داد که در این برنامه یعنی دو قدم مانده به صیح هم به دنبال برنامه متفاوت و پرمغز برای مخاطب تلویزیونی است . بحث و گفتگو های جالب در زمینه های شعر نقاشی کاریکاتور عکس تئاتر سینما و تاریخ که واقعا با کم لطفی عجیبی از سوی برنامه سازان سیما روبه رو شده بود. و صالح‌‌علا در این برنامه یک تنه سعی در جبران این کمبود دارد. بحث هایی که شاید اگر سال ها پیش توسط منتقدان و کارشناسان در چنین برنامه ای مطرح می شد اکنون با چنین وضع تاسف باری در هنر این کشور روبه رو نبودیم (حضور برنامه هایی مثل 90 که کمک انکار ناپذیری به حرفه ای تر شدن فوتبال و ورزش در کشور مان شد را از یاد نبرید ). دعوت از کارشناسان ثابت و توانا برای هر بحث و موضوع خاص از جمله فریدون جیرانی سینما محمد رحمانیان تئاتر بهرام عظیمی کارکاتور اهورا ایمان شعر وترانه و... از نقاط مثبت این برنامه به شمار می‌آید و دیگر شاهد اجرای تک نفره توسط یک مجری که قرار است در تمام این زمینه ها با مهمان به گفتگو بنشیند نیستیم (به یاد بیاورید وقتی در برنامه‌های مشابه، مجری توانایی اداره بحث را در یک زمینه تخصصی نداشت و موضوع گفتگو به سمت حاشیه می رفت) و هر کارشناس با توجه به تخصص خود در زمینه مورد بحث می تواند سطح گفتگو را بهتر و تخصصی تر کند .دکور خاص برنامه با استفاده از زمینه رنگ های روشن (با توجه به زمان پخش برنامه در ساعت 11 شب ) پخش وله های جالب با انتخاب موسیقی های متفاوت و کمترشنیده شده، همه و همه از خوش سلیقگی سازندگان برنامه است. از قسمت های فوق‌العاده برنامه می توان به حضور مسعود کیمیایی در بخش سینمایی برنامه اشاره کرد که با صحبت های بیش از حد حاشیه ای و تاکید بر ایده‌های تکراری، مبنی بر مولف بودن فیلمساز، این فرصت خوب به هدر داده شد و بازی پینگ پنگی (به قول خود کیمیایی)گفتگو بین جیرانی - طوسی فرصت صحبت را از کیمیایی گرفت (مثلا کیمیایی مهمان بود و انگار جای جیرانی و او در برنامه عوض شده بود). از دیگر قسمت های جالب این برنامه می توان به حضور استاد ناصر طهماسب دوبلور توانا دوره طلایی دوبله‌ایران اشاره کرد. اما جیرانی که در چنین گفتگوهایی انگار خود را می بازد و مثل یکی ازشیفتگان دوبله که آرزوی از نزدیک دیدن استاد طهماسب را داشته فقط به مرور خاطرات و علایق شخصی خود با استاد طهماسب می پردازد .امیدوارم در برنامه های آینده فرصت بیشتر به مهمان برنامه برای بیان نظرات حتی درد دل های شخصی داده شود.در مجموع برنامه دو قدم مانده به صبح برنامه ای است که جایش حسابی در تلویزیون ما خالی بود و حالا که چنین فرصتی پیش آمده باید به ادامه یافتن و باب شدن چنین برنامه هایی در سیما امیدوار بود.